8 Eylül 2010 Çarşamba

achtung baby!

memlekette amma U2 fanı varmış arkadaş, hangi gazeteyi açsam bütün köşeyazarları işi gücü bırakmış; ''şahane bir atmosfer, böyle sahne şovu görmedim''le başlayan methiyeler düzmüş. aferim çok iyi düşünmüşsün demekten kendimi alamadım, hele ki ''sosyetikler U2 konserinde buluştu'' başlığı her übermedyatik olaydan sonra yine-yeni-yeniden gözümüze sokulunca hissiyatım mide bulantısına dönüşmekte gecikmedi.
Love is Blindness gibi efsane bir şarkının dışında pek de hazzetmediğim bir grup olmasına rağmen, herşeyi abartıp ayin haline dönüştüren medyamız sayesinde şu anda U2 kadar nefret ettiğim bir şey yok sanırım : ''Ne olur geri dönme U2''

5 yorum:

Nathaniel Efendi dedi ki...

Hayır ben şunu anlamıyorum; bunca yıl boyunca U2'yu ve özellikle de Bono'yu seven bir (1) insan bile tanımadım. Ne yapmış yani konsere giden bu 70.000 (?!) kişi, mağarada mı saklanmış?

haLbuse dedi ki...

evet aslında hepimiz U2'yu seviyoruz bence ama kimse itiraf edemiyor homofobik bir durum bu belki de bu bir hastalık bir suç, hepimiz gizli U2 sempatizanıyız.

Nathaniel Efendi dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
Nathaniel Efendi dedi ki...

Pff, daha fazla saklamanın anlamı yok; Bono'yla sevişiyorum ben bazen...

haLbuse dedi ki...

hadi ordan seksi!
(yorumunu silmişsin)