29 Ağustos 2011 Pazartesi

big brother iz my mother

annem az önce yerde duran kilimleri göstererek "bunları balkona as" deyip karşı komşuya geçti.
yaklaşık yarım saat olmasına rağmen bir elimde kola, kucağımda bilgisayar, tv'de jay leno üçlüsüyle yerimden kıpırdamak bir yana suratımda hoş bir tebessümle kilimler bana ben onlara bakarak "anı" yaşamaya devam ettim. (carpe diem anlayışım bu kadar işte)
aniden ev telefonu acı acı çaldı, arayan cep numarası görünüyor, bi açtım karşımda corlayan bir sesle annem:
-Buse iki saattir bizim balkona bakıyorum da hala asmamışsın o kilimleri, dedi. Nasıl korkuttuysa beni artık anında kalktım ipe serdim bizim kilimleri ev kızı stayla. Üstüne üstlük yan balkondan asma işlemi esnasında da "KATLAMA O KİLİMLERİ İZİ KALACAK, UCUNDAN AS" şeklinde azarlayarak yine benimle beraber tüm mahalleye korku saldı.
Annemden korkuğum kadar başka hiçbirşeyden korkmuyorum şu hayatta, duvarlardan bile görüyor ne yaptığımı kadın.

0 yorum: