1 Ocak 2012 Pazar

lüzumsuzsa söndür

Servisli diye sevinerek girdiğim yerde, serviste son 3'e kalarak yine bedevi şansımı zorladım, benimle birlikte sona kalan diğer 2 amcaysa babacan bir tavırla  -ben evimi hiçbir zaman doğru düzgün tarif edemediğimden- beni evime en yakın yere bıraktırmayı gönüllü olarak kabul ettiler, sağolsunlar sonunda abuk bir yerde indim, hergün 20 dakka yürüycem kaldı ki bu saatlerde önüme köpek, tinerci, homeless, ısrarcı çingene ablalardan çıkma ihtimali her geçen gün çoğalarak büyüyecek. Üstüne üstlük babam yaşında ve edasındaki amcalarla yolunu değiştirmeye pek gönülsüz olan servis şöförüne yine de bu denli tersine(!) yardımlarından ötürü teşekkür etmek yerine cazgırladım, şimdi benden nefret ediyorlar ilk günden.  "YAAA BEN NASIL YÜRÜYCEM BU YOLU SABAH SABAH" dedim. düşün ki 7'ye 10 kala alıcak, benim 6buçukta evden çıkmam gerekiyor.  
Neyse arkadaşımla konuştum da ben de 15 dakka yürüyorum heralde kızım birazcık uzaktan alıcak dedi, evin önünden alan servis lisede kaldı sanırım; yani kabahat iş servisine lise servisi muamelesi yapan bende heralde.

0 yorum: